Quote van de maand mei 2018

Luc en Carine - café Meng

Het prachtige koppel achter café Meng,

waar iedereen welkom is!

QUOTE van de maand

"Als mama van een holebi-kind, wil ik dat de wereld daar helemaal voor open staat!"

 

 

Het interview...

INTERVIEW MET LUC EN CARINE VAN CAFÉ MENG, DE CAFEBAZEN VAN

ONS POP-UPREGENBOOGCAFÉ 2017-2018

 

Wie zijn Luc en Carine?

 

Carine: Ik ben Carine en ik ben 52 jaar.

 

Luc: Ik ben 52 jaar en ik ben de man van Carine. We runnen café Meng met veel plezier.

Café Meng is een volkscafé, een bruine kroeg. Onze deuren staan open voor jong en oud.

Bij ons is zeer veel mogelijk: muziekoptredens, feesten, …

 

We zijn ook een café, dat openstaat voor de carnavalisten. We zijn zeer recent ook een holebicafé.

Zoals jullie zien, bij ons is alles mogelijk en is iedereen welkom.

 

 

Hadden jullie ooit van OGWA, de Genkse diversiteitsvereniging, gehoord?

 

Luc: We hadden enerzijds de naam OGWA niet gehoord. Anderzijds hebben we veel contacten met holebi’s.

 

Carine: Ik heb gehoord dat jullie reeds Vlakveld als uitvalsbasis hebben gehad. Bovendien weet ik dat jullie jaarlijks een andere uitvalsbasis in het Genkse kiezen.

 

 

Waarom zijn jullie op onze vraag ingegaan om ons pop-upregenboogcafé te zijn?

 

Carine: we zijn in het verleden nogmaals een pop-upcafé voor jongeren geweest. We gaven de sleutel aan hen en we vertrouwden ons café aan hen toe. Ze mochten de toog bedienen. We hielden uiteraard ook een oogje in het zeil. We werken graag mee aan veel initiatieven. Dat is één van de sterktes van ons café.

Ons café is bovendien ook zeer laagdrempelig.

 

Waarom het pop-upregenboogcafé? Ik kan zeer goed om met mensen, die holebi zijn.

Het was om die reden dat we ook onmiddellijk op jullie vraag zijn ingegaan. Mijn zoon is ook homo.

 

Luc: We hebben ook een jaar een tekenclub bij ons gehad. We stellen ons eigenlijk voor alles open.

Waarom niet? We hebben ook veel vrienden, die holebi zijn.

 

 

Wat verwachten jullie van jullie jaar als pop-upregenboogcafé? Wat denken jullie dat dat teweeg gaat brengen?

 

Luc en Carine: we hopen dat dat lollig gaat zijn. Bovendien hopen we op veel ambiance en plezier.

Veel nieuwe mensen leren kennen is ook één van onze verwachtingen voor dit jaar.

Dat vinden we zeer belangrijk.

 

Carine, je hebt reeds aangehaald dat je zoon ook homo is. Hoe was je reactie, wanneer hij je dat kwam vertellen?

 

Carine: ik wist dat al, wanneer mijn zoon 7 was. Hij heeft zich op veertienjarige leeftijd geout. Hij zat met zijn rug naar me toe en hij durfde dat niet goed te zeggen. Onmiddellijk heb ik hem gezegd dat dat geen enkel probleem voor mij was. Ik heb dat ook onmiddellijk aanvaard.

 

Ik kon al snel signalen opvangen. Hij vroeg voor Sinterklaas bijvoorbeeld ook Barbiepoppen. Bovendien heb ik dat ook aan zijn manier van doen gemerkt. Hij stond graag lang voor de spiegel. Hij wou ook mijn schmink gebruiken. Een moeder heeft dat snel in de gaten.

 

 

Denken jullie dat de thematiek van de holebi’s vandaag de dag nog een taboe is?

 

Carine: Tegenwoordig merk ik dat de oudere generatie nog problemen met holebi’s ondervindt. Wanneer mijn zoon hier in Genk over straat wandelt, bekijken ze hem geregeld. Ze doen dan iets.

Ik kijk dan naar hen en ze gaan dan verder. Ik bescherm mijn zoon altijd.

 

 

Hoe staan jullie tegenover het homohuwelijk en adoptie door homokoppels?

 

Carine: Ik zou zeer graag kleinkinderen hebben. Ik heb een zoon en een dochter. Mijn zoon heeft me een tijdje geleden gezegd dat hij me geen kleinkinderen kan schenken. Op dat moment heb ik met hem over de mogelijkheid van adoptie gesproken. Hij is dan beginnen te lachen. Hij weet nog niet of ze een kind gaan adopteren. Zijn vriend en hij zijn aan het bouwen. Ze zijn op dit moment nog niet aan kinderen toe.

Ik zou het zeer fijn vinden, wanneer ze in de toekomst een kind gaan adopteren.

 

Luc: We staan daar misschien niet bij stil. Waarom zou dat niet kunnen?

 

 

Stel dat een homokoppel met een kind jullie café binnenkomt en een klant een opmerking daarover maakt. De klant vindt dat totaal niet kunnen. Wat zou jullie reactie naar de klant zijn?

 

Luc: Ik zou niet in discussie met die klant gaan. Ik zou zijn mening respecteren. Op dat moment zou ik zeggen dat dat zijn mening is en dat ik een andere mening ben toegedaan. Dat is dan voor mij het einde van het gesprek over dat onderwerp.

 

Carine: Ik begin misschien sneller dan Luc argumenten aan te halen. Het is mijn bedoeling om ook mijn standpunt aan de klant duidelijk te maken. Ik zou aan de klant de vraag stellen, waarom hij vindt dat dat niet kan.

 

Wanneer een heterokoppel een kind kan opvoeden, waarom zou een homokoppel dat dan niet kunnen? Ik zeg hem dan dat ik dat logisch vind.

 

Wanneer de klant zegt dat dat niet logisch is, aangezien het kind opgroeit bij twee mannen. In het geval van twee vrouwen is dat gemakkelijker. De vrouw kan zelf het kind baren. Wat ga je doen, wanneer de klant voet bij stuk blijft houden?

 

Carine: Ik denk dat dat kind misschien nog meer liefde krijgt. Wie weet? Dat zou ik dan aan de klant antwoorden.

 

Wanneer de klant dan nog blijft discussiëren, stopt de discussie. Ik laat de klant dan vasthouden aan zijn mening en ik houd vast aan mijn mening.

 

Een tijdje geleden heb ik een klant over die thematiek op zijn plaats moeten zetten. Mijn zoon kwam met een ‘manbag’ binnen. De klant in kwestie reageerde zeer verbouwereerd. Hij begreep niet dat ik dat toeliet.

 

Ik heb hem geantwoord dat dat geen probleem is. Ik heb hem gezegd dat het voor mij als moeder belangrijk is dat mijn zoon zich daar goed bij voelt.

 

De klant is me beginnen uit te dagen. Vervolgens heb ik hem gezegd dat hij zich met zijn eigen zaken moest bemoeien en niet met mijn kinderen. Wanneer ze blijven doordrammen, kan ik eens sterk uit de hoek komen.

 

 

Willen jullie de Facebookpagina van OGWA liken?

 

Carine: Tuurlijk. We hebben dat nog niet gedaan. We hebben daarvoor nog geen tijd gehad, maar we gaan daar snel werk van maken.

 

 

Jullie zijn op onze vraag om pop-upregenboogcafé te zijn ingegaan. We gaan er dan vanuit dat jullie de initiatieven van OGWA steunen. Willen jullie ook met OGWA worden geassocieerd?

 

Luc: zeker. Je ziet dat we de kleuren reeds in ons café hebben hangen (Luc lacht en hij wijst

naar de vlagjes in het café).

 

 

 

"We zijn zeer recent ook een holebicafé.

Zoals jullie zien, bij ons is alles mogelijk en

is iedereen welkom."

"Waarom het pop-upregenboogcafé? Ik kan zeer goed om met mensen, die holebi zijn. Het was om die reden dat we ook onmiddellijk

op jullie vraag zijn ingegaan. Mijn zoon is ook homo."

"Tegenwoordig merk ik dat de oudere generatie nog problemen met holebi’s ondervindt. Wanneer mijn zoon hier in Genk over straat wandelt,

bekijken ze hem geregeld. Ze doen dan iets.

Ik kijk dan naar hen en ze gaan dan verder.

Ik bescherm mijn zoon altijd."

"Ik zou niet in discussie met die klant gaan. Ik zou zijn mening respecteren. Op dat moment zou ik zeggen dat dat zijn mening is en dat ik een andere mening ben toegedaan. Dat is dan voor mij het einde van het gesprek over dat onderwerp."

"Je ziet dat we de kleuren reeds in ons café hebben hangen (Luc lacht en hij wijst

naar de vlagjes in het café)."