Quote van de maand december 2018

QUOTE van de maand december 2018

Liliane Saint-Pierre

Belgisch zangeres en ultiem

HOLEBI-icoon

 

 

"Ik hoop

dat het hart van de ouders

tot hun verbeelding spreekt

en dat ze hun kinderen

aan hun hart drukken.

 

Dat is belangrijk voor hun coming-out!"

 

 

Liliane Saint-Pierre

INTERVIEW MET LILIANE SAINT-PIERRE – 18-10-2018

 

 

 

Kan je je kort voorstellen?

 

Ik ben Liliane Saint-Pierre. Mijn echte naam is Liliane Keuninckx. Ik ben gestart in 1964 op veertienjarige leeftijd. Na mijn deelname aan een grote wedstrijd,

die ik heb gewonnen, is mijn carrière begonnen. Ze hebben me na mijn overwinning een platencontract aangeboden en ik heb mijn eerste grote hit gescoord.

Die hit was ‘We gotta stop’. Die hit zing ik vandaag de dag niet meer, maar ik ben uiteraard nog steeds fier op dat liedje. Ik sta 55 jaar op de planken.

 

 

 

Je bent meter van de praatgroep WOGH in Gent. Kan je daarover iets meer vertellen?

 

De praatgroep bestaat 25 jaar. De afkorting staat voor ‘Werkgroep van Ouders van Gehuwde Holebi’s’. Het gaat over ouders van homoseksuele kinderen.

Ook mannen en vrouwen, die na een huwelijk een andere relatie begonnen zijn, zijn in die praatgroep welkom. Ik heb dat zeer graag gedaan.

Ik ga de laatste tijd niet meer naar vergaderingen, maar ik ga nog geregeld naar hun activiteiten.

 

 

 

Je hebt in 1989 gescoord met het liedje ‘Sacha’, waarin de thematiek van homoseksualiteit aan bod komt. Kan je iets meer over de inhoud van dat liedje vertellen?

 

Het liedje verwijst naar een homoseksuele vriend van mij. Het is geen autobiografisch verhaal. In het liedje gaat het erover dat ik verliefd was op die jongen

en ik later zijn homoseksualiteit ontdek. Dat was in de realiteit echter niet het geval. Ik vond het een mooi verhaal.

 

Hij was een zeer goede vriend. Hij was als een broer voor mij. Hij is helaas uit mijn leven weggerukt. Hij is afgelopen jaar aan kanker overleden.

 

Ik wist dat hij op jongens viel, maar we spraken daar niet over. Dat had totaal geen belang voor mij. We zijn alle twee van Diest. Die vriendschap is zo sterk geworden.

 

We hebben nooit van zijn geaardheid gesproken, totdat hij het over zijn vader had. Zijn vader heeft het altijd moeilijk gehad met zijn anders geaardheid.

Ik schrok daarvan. Hij was heel zelfzeker.

 

Ik vond dat een pluspunt. Ik merkte dat veel jongeren zeer onzeker waren. Dat was dan ook één van mijn redenen om het liedje te maken.

Het kon er bij mij niet in dat ouders hun kinderen gewoon de deur wezen. Dat was bij hem niet het geval. Ik begreep niet dat dat in die tijd nog kon.

We zijn zoveel jaren later en het gebeurt helaas nog.

 

 

 

Kan je een evolutie zien tussen 1989 en 2018 op het gebied van de aanvaarding van holebi’s?

 

Ik had op een zeker moment het gevoel dat er een evolutie was. Wanneer je enkel over België spreekt, is er misschien een lichte verbetering.

 

Er zijn echter altijd mensen, die blijven zeggen dat holebi’s ziek zijn. Ik was ontzettend verrast over de uitspraak van onze paus.

Hij heeft de uitspraak gedaan dat ouders met hun kinderen naar de psychiater moeten gaan, wanneer ze van jongs af aan merken dat ze misschien anders geaard zijn.

Ik vond dat een rare uitspraak van een paus, die zich als een moderne paus profileert. Ik bleef stokstijf in mijn zetel. Hij kreeg geen reactie in het vliegtuig.

Het was een interview in een vliegtuig.

 

 

 

Heb je reacties op het liedje ‘Sacha’ gekregen? Heb je reacties uit de holebigemeenschap gekregen en/of heb je weet van mensen, die naar aanleiding van je liedje

uit de kast zijn gekomen?

 

Absoluut. Ik heb op dat moment een hoop brieven gekregen. Het waren hoofdzakelijk reacties van jongens.

Ik denk dat de jongens het op een of andere manier moeilijker hebben dan de meisjes.

 

Ze zeggen vaak dat een vader een lesbische dochter nog redelijk gemakkelijk aanvaardt.

Een homoseksuele zoon is echter een ander verhaal. Ik denk dat dat te maken heeft met de mannelijkheid. De vader denkt misschien dat hij heeft gefaald.

 

Ik heb een mooi verhaal van een papa, die het moeilijk had met de ‘coming out’ van zijn zoon. Hij had zelfmoord willen plegen, omdat hij het niet aankon.

Dat was uit angst naar zijn kind. Hij was ongerust over de reacties van de familie en de vrienden. Hij vond het een schande.

 

Hij had ‘Sacha’ gehoord. Het liedje is nochtans niet choquerend. De papa had in zijn auto aan de kant van de straat naar het liedje geluisterd.

Hij vond het een mooi liedje. Hij vond dat ik erover zong, alsof het heel normaal was. Hij is dan beginnen na te denken. Hij heeft dan een klik gemaakt.

 

Hij zag zijn zoon graag en hij ging zich niets aantrekken van de eventuele reacties van zijn omgeving. Ik heb hem afgelopen week nog gezien.

Hij vertelt me steeds dat verhaal en hij is me ontzettend dankbaar daarvoor. Het is eigenlijk uit hem gekomen. Ik heb maar een liedje gezongen.

 

 

 

Je bent een icoon voor de holebigemeenschap. Kan je daarvoor een verklaring geven?

 

Ik wist dat eigenlijk niet. Dat was blijkbaar reeds vóór het liedje ‘Sacha’. Dat heeft ook te maken met mijn samenwerking met Claude François.

Bovendien ben ik een persoon, die de dingen zegt zoals ik ze denk. Ze trekken zich daar blijkbaar ook aan op.

 

Ik denk dat het voor veel jongens en meisjes om angst draait. Ik vind niet dat iemand moet zeggen dat hij een homo is.

Ik loop ook niet op straat en ik zeg ook niet op straat dat ik een hetero ben.

 

Het feit dat je er normaal mee om kunt gaan, maakt het veel gemakkelijker voor jezelf en voor je omgeving. Je gaat altijd mensen met een oordeel

over andere mensen hebben. Ze doen dat volgens mij om hun eigen frustraties weg te werken.

Het zijn meestal ongelukkige mensen, die dat doen.

 

 

 

Je had in de jaren ’90 een samenwerking met ‘Get Ready’ met onder andere het nummer ‘Geef me tijd’. Er waren op dat moment speculaties over de geaardheid van de groepsleden van ‘Get Ready’. Hoe ben je daarmee omgegaan?

 

Ik wist dat ze homoseksueel waren. Geen enkele journalist heeft uit mijn mond gehoord dat ze homoseksueel zijn.

 

Het blad Zizoo heeft langs alle kanten geprobeerd om die woorden in mijn mond te leggen. Ik ben nooit in de val getrapt. Ik heb hen gezegd dat ze bij vermoedens

het aan hen zelf moesten vragen.

 

Ik heb hen gezegd dat ik het niet wist. Ik vind dat het van uit de persoon zelf moet komen. Het is niet aan een andere persoon om dat naar buiten te brengen.

 

Ik heb toevallig gisteren met hen het liedje nog gezongen. Ze zijn op dit moment ook gelukkiger.

 

Ze kunnen zichzelf zijn. Ze hadden hen in die tijden opgedragen om het niet te zeggen om geen vrouwelijke fans te verliezen.

Wanneer ze uit de kast zijn gekomen, hebben ze geen vrouwelijke fans verloren.

 

 

 

Wou je een boodschap overbrengen met het liedje ‘Ik wil alles met je doen’, waarbij je samen met een drag queen hebt opgetreden?

 

De baas van ‘Tien Om Te Zien’ vroeg steeds informatie over de presentatie van een liedje.

Hij wou weten of je bijvoorbeeld met een backing vocal, met muzikanten,… kwam. Ik heb op dat moment gezegd dat ik met een drag queen zou komen.

 

Ik kreeg een rare reactie. Hij maakte de opmerking dat dat een verklede man met valse borsten is.

Ik heb hem gezegd dat dat niet correct is. Ik heb gezegd dat het eerder een androgyn type is.

 

De samenwerking met Alain, de drag queen, is eigenlijk ter sprake gekomen naar aanleiding van mijn vriendschap met Jean-Emile

(nvdr de persoon, naar wie het liedje ‘Sacha’ verwijst).

Hij had Alain in La Rocca in Lier zien dansen. Ik ben dan op aanraden van Jean-Emile gaan kijken. Ik was behoorlijk onder de indruk. Hij had heel hoge schoenen aan.

Ik vroeg me af, hoe hij met die schoenen kon stappen. Hij was al groot en dat maakte hem zeer indrukwekkend.

 

Het moest ook klikken tussen ons. We hadden onmiddellijk een klik. Het was een zeer fijne samenwerking.

De mensen zagen onmiddellijk dat ik geen twee kleppen rond mijn ogen had. Dat heeft mijn band met de holebigemeenschap nog versterkt.

 

 

 

Het Songfestival is de Champions League voor de holebi’s. Je hebt met ‘Soldiers of Love’ in 1987 aan het Eurovisiesongfestival deelgenomen. Hoe was je ervaring? Heb je dat ook als een evenement met veel holebi’s ervaren?

 

Op dat moment was het een redelijk stijve bedoening in de zaal. Het was beter, wanneer ik naar het artistieke kijk. De optredens waren dan met een groot orkest.

Dat zou voor mij mogen terugkomen. Het was een eer dat bijvoorbeeld Prins Albert en Prinses Paola vooraan zaten.

 

Ik vind het Eurovisiesongfestival vandaag de dag beter qua sfeer, wanneer ik de vlaggen zie. Het is op dit moment een feest.

 

 

 

Heel wat landen censureren de regenboogvlaggen. Dit jaar heeft een dansend mannenkoppel aan de act voor Ierland deelgenomen. Ze hebben dat in China bijvoorbeeld gecensureerd. Wat vind je van die censuur?

 

Ik vind dat klein. Ik begrijp die mensen totaal niet. Ik begrijp mensen, die iets tegen Marokkanen, Turken, de Islam,… hebben, ook niet.

 

Ik begrijp dat je iets hebt tegen mensen, die iets verkeerd doen en/of respectloos zijn. Ik heb daar alle begrip voor. Ik kant me daar ook ten volle tegen.

 

 

 

Wat vind je van de deelnames van Conchita Wurst en Dana International?

 

Ik vind dat zeer positief. Ik heb trouwens met hen op de affiche gestaan. Ik heb op de Gay Pride in Antwerpen samen met Conchita Wurst op de affiche gestaan.

Ik heb mijn optreden met mooi weer gedaan. Hij heeft echter de regenbuien bij zijn optreden moeten trotseren. Hij kan goed zingen.

 

Dana Internationaal is vocaal daarentegen minder sterk, maar dat heeft niets met zijn geaardheid te maken.

 

 

 

Wat is je grootste droom op het gebied van holebi’s? Wat is volgens jou de ideale wereld?

 

Ik vrees dat we nooit een ideale wereld gaan hebben. Mensen zitten eenmaal op die manier in elkaar. Er zijn mensen, die gefrustreerd door het leven lopen.

 

Ik ben ook niet grootgebracht in een gezin, waar mijn ouders positief over holebi’s spraken.

Ze spraken er echter ook niet negatief over. Je moet als mens je ogen en je oren goed open houden. Ik moest als kind naar de kerk gaan en naar de priester gaan.

Ik had snel door dat ze niet allemaal correcte dingen zeiden.

 

Ik vrees dat ik niet onmiddellijk een antwoord op die vraag kan geven. Ik zou willen dat ik een toverstokje had.

 

Je hoeft niet iedereen te omarmen of graag te zien. Je moet minstens respect voor hen hebben.

Je kan medelevend met hen zijn. Dat is bij sommige mensen helaas niet het geval.

 

Ik heb bij een optreden over het geweld tegen homo’s gesproken. Het incident met geweld tegen homo’s in Antwerpen was op dat moment zeer actueel.

Ik heb gezegd dat dat in deze wereld niet mogelijk mag zijn. Ik heb aangegeven dat ik hoopte dat iedereen in de zaal het daarmee akkoord was.

Ik heb duidelijk gemaakt dat ze de zaal konden verlaten, wanneer ze niet akkoord gingen.

Ik heb naar de deur gewezen. Het was stil in de zaal vóór mijn uitspraak en na mijn uitspraak was het nog stiller.

 

Ik kreeg van een aantal mensen de opmerking dat het voor mij als hetero gemakkelijk is.

Ik heb die uitspraak niet gedaan om bij een bepaald publiek goed in de markt te liggen en op handen te worden gedragen. Dat ben ik.

 

Het is spijtig dat je moet blijven vechten. Ze hebben op de viering van het 25-jarig bestaan van WOGH gezegd dat ze hoopten dat ze in de toekomst geen viering meer hoefden te doen. Dat zou willen zeggen dat alles is opgelost en dat iedereen iedereen laat doen.

Dat gaat volgens mij echter nooit het geval zijn.